Blauwe mascara – Toasted Marshmallow Milkshake

Minstens één keer in de week nam ik buslijn 73 van Haarlem naar Heemskerk, omdat A. een auto in Haarlem centrum houden net zo’n onmogelijkheid is als die trouwe vierwieler in hartje Amsterdam willen koesteren, B. De Lieve Man nou eenmaal stug boven het kanaal bleef wonen, zodat hij niet op 27m2 hoeft te leven…

Beschuitkruimels – Bramenscones met limoen

Moord en brand, terwijl de fluitketel fluit Luid schreeuwen koppen van kranten bij aarbeiklodders op tafelkleedruit Het beschuit met suiker verstuift In duizend kruimels van beschuit. De beschuitkruimels dalen over het wereldleed uit. En ik blijf -net als vroeger- hopen; Sprookjes komen uit. 

Liefde – Brownie met frambozen en pistache

Rozengeur en maneschijn Niet onder de kerstbomen in Londen Niet met zijn tweeën in een bad Niet ’s nachts onder de sterren Niet in een kleine Franse stad Niet bij een etentje bij kaarslicht Niet bij de bleke maneschijn Maar bij kebablucht en een StarWars-film Dacht ik: Dit moet ware liefde zijn. Ware liefde –…

Op water en brood – Twee keer toast

Eén laptop verstikte in een stofwolk. Eén Samsung Galaxy S3 verdronk tijdens die Whatsapp onder de douche. Zes gordijnen waar make-up het op zou munten. Eén toetsenbord gegaan door een overdosis Glassex. Eén vervanger verpletterd door pumps. Twee wijnglazen aan inhoud bezweken. Eén Samsung Galaxy S4 mini gegaan door een duikval in paniek. Eén fiets…

Bordeel de Roze Olifant – Pasta alla Puttanesca

Mijn huisje op de Kloosterstraat ligt in een typisch Haarlems pandje, met hoge ramen en zo’n steile trap waar je zijwaarts vanaf moet als je hakken aan hebt. Het is een poppenhuisje waar alles in ’t wit en in miniatuur komt. Behalve de huismuis die gewoon dik, grijs en vervelend is. De deuren zijn er…

Pepsi cola – Chocolade-amandelkoekjes met kersen

Ik knijp en duw het bloed weg uit mijn handen. Mijn vingers slaan wit uit. Als ik niet beter wist zou ik denken dat ik het blauwe dopje van de colafles aan gort zou knijpen, maar ik weet beter. Het plastic snijdt enkel in mijn hand en laat rode  lijnen achter. Ik laat los. Een pijnlijke…

A Polish guy in New York – Lychee Bellini

‘You know, in The Netherlands everybody thinks people from Poland are just criminals who, well, just stab each other.’ Het dondert boven de Hudson. Wolkenkrabbers gekleurd in een magische grijs-paarse gloed, met een enkel geel stipje door lampjes van overwerkers, lichten op als een bliksemschicht zich doelgericht door de lauwe regen een weg naar Manhattan baant. Slechts een handje socialites waagt zich op de rooftop van…

Small talk – De perfecte guacamole

Ik lig ’s nachts wakker van small talk moet je weten. Guitige kletspraatjes waarbij het weer, die rode sok in de witte was of dat bezoekje aan de tandarts uiterst relevante anekdotes worden. Babbelen met semi-onbekenden laat mij met een enkele toon in mijn sociale hersenhelft achter. Tuuuuuuuuuuuuuut. Lijn dood. Ik kan het niet. Ik val smekend op mijn…

Rick kan niets – Rick’s gepofte zoete aardappel uit de magnetron

‘Ik kan niets, Marlies!’ zegt hij terwijl hij zich met een haast indrukwekkende zwaai melodramatisch over de grijze bank werpt. Ik ontmoette Rick als ielig jochie van zeventien toen hij me, in een trui die van bruingrijs hamsterwol gemaakt leek te zijn, aan de haak sloeg. En in maillot. En met lippenstift op. Deze opsomming…

Van Dam tot Dam I – Hardloperssalade met linzen, paprika en geitenkaas

21 september ren ik weer het ongelooflijke takkeneind van 16,1 kilometer van de Dam tot Dam. Omdat ik dit leuk vind blijkbaar, omdat de tijd van 1 uur en 29 minuten aan flarden moet, maar dit jaar ook vooral voor Team Pink Ribbon. Foute pre-millennium muziek aan en vetertjes gestrikt; ik ben op weg van dam tot dam. 11…

Haarlem Culinair 2014 – Sinaasappel en Licor43 granita van De Karmeliet

Als de eerste tekenen in de stad opduiken, wil ik de dagen het liefste met markeerstift roze kleuren in mijn agenda tot de pagina’s krom staan en met Telegraafische chocoladeletters ‘Haarlem Culinair’ er dwars doorheen kalken. Het zijn de dagen dat de normaal al zo smakelijk bebouwde Grote Markt bezet wordt door miniatuur versies van restaurants uit…

Witte lakens – Chai tea bananenpannenkoekjes

Als ik om kon gaan met witte lakens, dan had ik nooit meer anders gedaan. Krakend wit linnengoed als in de Franse hotelletjes uit Hollywoodfilms. Met die magie van kleurloos katoen. Waardoor slaap altijd beter lijkt. Waarin je in een net zo smetteloze mannenblouse kranten leest en croissants met jam en roomboter besmeert. Zonder aardbeivlekken…